جزئیات محصول
۱۵,۰۰۰ تومانافزودن به سبد خرید
228 بازدید
نویسنده: اینگمار برگمان
پسوند فایل: pdf
تاریخ انتشار:۹۷,۰۱,۰۸
پرداخت امن با کلیه کارت های عضو شتاب

به این محصول امتیاز دهید

فیلم نامه های اینگمار برگمان

فیلم نامه های اینگمار برگمان

فیلم نامه های اینگمار برگمان

دانلود چهار فیلم نامه منتخب از اینگمار برگمان 

همچون در یک آینه

فیلم هم‌ چون در یک آینه (به سوئدی: Såsom i en spegel) نام یک فیلم درام سوئدی به کارگردانی اینگمار برگمان است. این فیلم محصول سال ۱۹۶۱ است.

داستان فیلم

«کارین» (آندرسون)، دختر روان‌پریشی که به تازگی از آسایشگاه روانی مرخص شده، تابستان را در جزیره دورافتاده‌ای در بالتیک می‌گذراند. همراهان «کارین» عبارتند از: پدرش، «دیوید» (بیورنستراند)، نویسنده‌ای که به بیماری دخترش بیشتر از نظر موضوعی برای کارش توجه دارد تا از نظر عاطفی؛ شوهرش، «مارتین» (فون‌سیدو)، که اگرچه خودش پزشک است اما هیچ کمکی به همسرش، نمی‌تواند بکند؛ برادرش، «مینوس» (پاسگارد)، نوجوانی هفده‌ساله که آرام آرام در حال کشف جسم خویش است. «کارین» تصور می‌کند صداهایی را از پشت کاغذهای دیواری می‌شوند که می‌گویند پروردگار به زودی با او صحبت خواهد کرد و مایه رستگاری‌اش می‌شوند که می‌گویند پروردگار به زودی با او صحبت خواهد کرد و مایه رستگاری‌اش را فراهم خواهد آورد. اما روزی «کارین» دفتر خاطرات پدرش را می‌خواند و درمی‌یابد که بیماری‌اش درمان ناپذیر است…

سکوت

استر (تولین) به همراه خواهرش آنا (لیندبلوم) و پسر ده‌ساله او، یوهان (لیندستروم) در راه مراجعت به سوئد با قطار، در شهری عجیب توقف کوتاهی دارند. تنشی تند و فرساینده میان خواهران وجود دارد؛ استر در عذاب از عارضه‌ای کهنه، نسبت به خواهرش احساس قیومیت می‌کند؛ آنا نیز از این سلطه‌جویی خواهرش بیزار است. یوهان در راهروهای پیچ در پیچ هتل پرسه می‌زند و با آدم‌های مختلفی برخورد می‌کند. آنا با مردی غریبه ملاقات می‌کند. استر آن دو را می‌رباید اما آنا حاضر نیست از معاشرت بامرد چشم بپوشد و به تندی با او رفتار می‌کند. روز بعد، آنا بی‌اعتنا و خونسرد با یوهان سوار قطار می‌شوند و استر محتضر را تحت مراقبت پیشخدمت مسن هتل که زبان استر را نمی‌فهمد، جا می‌گذارند.

سکوت در چسبندگی غم افزای یک روز تفته و شبی گرم حادث می شود، جولانگاهی است برای اروتیسم و شهوت رانی اما نه به منظور عشق، به گونه ای که غیاب ترحم ، همدردی یا حتی ذره ای فهم ،وضعیتی تماما طبیعی است. در سرتاسر این فیلم غم انگیز و تیره و در ورای کنشها و اظهارات آن پرچم بی بنیاد امید اندک اهتزاری  دارد.

سکوت برگمان یک معما نیست. خواه وی ازتاب وتوان بیفتد یا نه ،مسئله باقی می ماند و پاسخ اهمیت اندکی دارد. سکوت برگمان یک fact است. زمانی که به عکسهای یک یا دو سال گذشته می نگرم قلبم به ضربان می افتد. وی به دوربین مینگرد، دست چپ وی بگونه ای دوستانه اما به دور از افراط بر بازوی بیل آگوست است. پیراهنی پوشیده که دکمه هایش تا به آخر بسته اند، ژاکتی بلند به رنگ روشن،او لبخندی تا حدی بیزارگونه بر لب دارد. چشمان تیره اش به دوربین خیره اند و پلکهایش به سمت بیرون پژمرده اند،اندکی تاری چشم، پریشان حال. این مرد یکی از معدود کارگردانان است، شاید تنها کارگردان جهان که به اندازه داستایوفسکی و کامو در باب طبیعت انسان سخن گفته. وی سکوت را به سادگی ساخت.

تخم مار

برلین، سال ۱۹۲۳و در فضای متشنج سیاسی و رکود اقتصادی، «ایبل رُزنبرگ» (کارادین)، یهودی آمریکایی بی‌خانمان، به پانسیونش باز می‌گردد و می‌شنود که برادرش، «ماکس» خودکشی کرده است. «ایبل» برای دیدن «مانوئلا» (اولمان)، همسر «ماکس»، به کاباره‌ای می‌رود که او در آن کار می‌کند. اشراف‌زاده‌ای به‌نام «هانس ورگروس» (بنت) سر راهش سبز می‌شود و ادعا می‌کند که در دوران کودکی یکدیگر را می‌شناخته‌اند، و بعدتر «ایبلِ» لایعقل از آپارتمان «مانوئلا» سر در می‌آورد. «مانوئلا» او را آرام می‌کند و می‌گوید که باید به سیرک باز گردند، ولی در مورد شغل روزانه فعلی‌اش طفره می‌رود.

در پاسگاه پلیس، «بازرس بوئر» (فروبه) عکس‌هائی را از قربانیان تازه قتل‌هائی مشکوک به «ایبل» نشان می‌دهد، ولی «ایبل» از کوره در می‌رود و ادعا می‌کند که پلیس به‌دلیل یهودی بودنش او را تعقیب می‌کند. «ایبل»، «مانوئلا» را تعقیب می‌کند و می‌بیند که از حس گناهش درباره مرگ «ماکس» به کشیشی اعتراف می‌کند و بعد، برای دیدن «مانوئلا» به آپارتمانی می‌رود که ظاهراً «ورگروس» به آنان هدیه کرده است. «ایبل» ابتدا نمی‌خواهد قبول کند، ولی بعد به او در درمانگاهی مرموز کاری می‌دهند.

یک شب که لایعقل به خانه باز می‌گردد، با جسد «مانوئلا» روبه‌رو می‌شود و در می‌یابد که پشت تمام آینه‌های آپارتمان دوربین کار گذاشته‌اند. «ایبل» به آزمایشگاهی زیرزمینی نفوذ می‌کند و با «ورگروس» رودررو می‌شود که برایش از آزمایش‌های رفتاری بی‌رحمانه‌ای می‌گوید که برای دست‌یابی به جامعه‌ای استبدادی و تک‌حزبی با پایه و اساس علمی در این آپارتمان انجام می‌گرفته است (و «ماکس» هم برای پول در آن‌ها شرکت می‌کرده است). با رسیدن پلیس، «ورگروس» خودکشی می‌کند. «بوئر» به «ایبل» می‌گوید که کودتای «هیتلر» و پیراهن قهوه‌ای‌ها در مونیخ نافرجام مانده و دیگر خطری یهودیان را تهدید نمی‌کند. «ایبل» از دست پلیس می‌گریزد و دیگر هرگز نشانی از او به دست نمی‌آید…

انس : … او آینده را تضمین می کند . نیازهایی تازه را می انگیزد و از غرور و عظمت سخن خواهد گفت ، به جوانان شهامت خواهد داد و آنان را به سرنوشتی تازه رهنمون می شود .

آن گاه انقلاب خواهد شد و جهان به خاک وخون کشیده خواهد شد … … درست مثل تخم مار است . از زیر این پوسته نازک می توان مار خزنده کاملی را دید .

توت فرنگی های وحشی

این رمان در واقع فیلم نامه داستانی برگمن می باشد. که به دست هوشنگ طاهری به چاپ رسیده است. موضوع داستان پروفسور بورگ (شوستروم) همراه عروسش، “ماریانه” (تولین) که در زندگی زناشوئی با همسرش (بیورنستراند) مشکل دارد، برای دریافت دکترای افتخاری (در پنجاهمین سالگرد فارغ‌التحصیلی‌اش از دانشگاه) به لوند می‌رود. در راه، ابتدا سه جوان، “سارا” (آندرسون) به همراه دو پسر و سپس زوجی را که با یکدیگر مشاجره دارند را سوار می‌کنند. در طول سفر “بورگ” دچار کابوس می‌شود و خاطرات خوش و ناخوش گذشته جلوی روی او جان می‌گیرند. (“سارا” دیگری است که در کودکی دوست می‌داشته است). پس از مراسم در لوند، به‌نظر می‌رسد “سارا” و دوستانش واقعاً “بورگ” را دوست دارند. او حالا آرام به خواب می‌رود…

اینگمار برگمان که بود

ارنست اینگمار برگمان (به سوئدی: Ernst Ingmar Bergman) (زادهٔ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۸ – درگذشتهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۷) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کنندهٔ معاصر سوئدی بود. او از برجسته‌ترین فیلم‌سازان سوئد به‌شمار می‌رفت. برگمان نخستین فیلمش را در سال ۱۹۴۶ با عنوان بحران ساخت. او اولین بار با فیلم لبخندهای یک شب تابستانی و کسب جایزهٔ «بهترین اثر طنز شاعرانه» توانست خود را به جهان اثبات کند. از دیگر فیلم‌های مشهور وی می‌توان به پرسونا و مهر هفتم اشاره کرد.

برگمان از سال ۱۹۵۳ همکاری خود را با سون نیکویست آغاز کرد که تا مرگ او ادامه داشت. همچنین، بازیگرانی چون هاریت آندرشون، بیبی آندرشون، لیو اولمان، ارلاند یوسفسن، گونار بیورنستراند، اینگرید تولین و ماکس فون سیدو نیز مانند سون نیکویست به برگمان نزدیک بودند و در اکثر فیلم‌های او ایفای نقش کردند. اکثر فیلم‌های برگمان در کشور سوئد اتفاق می‌افتند. از سال ۱۹۶۱ به‌بعد، بعضی از کارهای او در جزیرهٔ فارو فیلم‌برداری شدند. او در طول دوران حرفه‌ایِ خود ۶۲ فیلم ساخت و بیش از ۱۷۰ نمایش را کارگردانی کرد. آخرین فیلم سینمایی برگمان، ساراباند، در سال ۲۰۰۳ ساخته شد. برگمان روز دوشنبه ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۰۷، هنگامی که خواب بود، در ۸۹ سالگی درگذشت. از اکتبر سال ۲۰۱۵، چهرهٔ برگمان روی اسکناس ۲۰۰ کرونیِ سوئد (به دلیل تلاش‌های او در صنعت فیلم‌سازی) قرار گرفت.

 

حتما بخوانید

علم النفس

دانلود کتاب علم النفس به روش ودیک. معرفی کامل چاکراها، کندالینی، پرانا، هاله، کالبدها، تمرین نور روحانی، تمرین نور شمع، تمرینات آزادسازی کندالینی در بدن

بیشتر بخوانید

ملت عشق

ملت عشق داستان عشق و رهایی است. زندگی یکنواخت زنی در غرب که درگیر اندیشه‌های عرفانی شرق می‌شود. زنی که هیچ‌چیز جز زندگی روزمره را تجربه نکرده است.

بیشتر بخوانید

 


مشخصات محصول

فرمت فایل: pdf

پس از پرداخت، لینک دانلود برای شما نمایش داده شده و همچنین از طریق ایمیل هم برایتان ارسال خواهد شد

۱۵,۰۰۰ تومانافزودن به سبد خرید

شما هم دیدگاهی درج کنید

کاربر گرامی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.از فرم زیر میتوانید سوالات خود را مطرح نمایید

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “فیلم نامه های اینگمار برگمان”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

جدیدترین محصولات NEW PRODUCTS